Op Urk

6
Dit is het beeld van een vissersvrouw, die vergeefs wacht op de terugkeer van man of zoon.
Zij staat met haar rug naar de zee, de rok opbollend in de wind, en kijkt nog éénmaal achterom of ze misschien toch nog in aantocht zijn. Een indrukwekkend beeld, dat in 1968 werd onthuld door de toenmalige koningin Juliana.

Op panelen in de borstwering zijn de namen van omgekomen vissers gegraveerd, met de jaartallen en de leeftijden. Vaak lees je dezelfde namen op één plaquette.
Geen wonder; op de visserschepen voeren vaders en zonen, broers en neven vaak samen en als er dan een schip verging werd zo’n familie zwaar getroffen.
De laatst bijgeschreven namen hebben het jaartal 1999, een bewijs dat ook in recente tijden de zee zijn tol blijft eisen.

urk1
De huidige bakstenen vuurtoren van Urk dateert van 1845; op 18 mei 1844 werd hiervoor de eerste steen gelegd.
Al in 1617 brandde er op Urk een vuur.
Dat was een kolenvuur dat niet alleen de vissers van Urk, maar ook de schepen die van Amsterdam naar de Noordzee voeren, de weg wees.
In 1844 werd de dan bestaande baak afgebroken om, op een andere plek, plaats te maken voor een nieuwe toren.
Urk heeft een 220v/250w verlichting. Het is de enige vuurtoren in het IJsselmeergebied met een draailicht; de lamp staat stil en de lens draait.

Deze foto’s zin uit mijn archief, bewust iets gezocht met een blauwe lucht ;-)

Advertenties